Wniosek w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego
Uzasadnienie strona 2/3

6. W piśmie procesowym z dnia 23 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie, pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że składając skargę miał także zamiar ubiegać się o przywrócenie terminu do jej wniesienia. O wydaniu kwestionowanej decyzji dowiedział się z pisma MOPS-u w Suwałkach w dniu 7 sierpnia 2015 r. i w związku z tym udał się do SKO w Suwałkach, gdzie 10 sierpnia 2015 r. otrzymał kopię decyzji. Pełnomocnik podał że udzielano mu sprzecznych informacji odnośnie zachowania terminu do wniesienia skargi, stąd też uznał że bezpieczniej będzie usprawiedliwić przyczynę uchybienia terminowi. Nie ma wykształcenia prawniczego w związku z tym nie wiedział jaką formę powinien mieć wniosek o przywrócenie terminu. Podniósł, że nie wie dlaczego tym razem korespondencja z SKO nie została doręczona mamie lub którejś z opiekunek. Wcześniej korespondencja była przynoszona do domu. W tym wypadku nikt z opiekujących nie widział aby pozostawione było awizo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brak winy stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide: Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 333). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (vide: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011,

s. 409).

Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że w sprawie zachowany został termin do jego złożenia. Z oświadczenia skarżącej wynika, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedziała się 10 sierpnia 2015 r. Zatem wniesienie jeszcze tego samego dnia, tj. 10 sierpnia 2015 r. do Sądu skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nastąpiło z zachowaniem terminu. Skarżąca równocześnie z wnioskiem złożyła skargę na decyzję administracyjną.

Strona 2/3
Inne orzeczenia o symbolu:
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Inne orzeczenia z hasłem:
Przywrócenie terminu
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Inne orzeczenia ze skargą na:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze