I SA/Po 2936/03 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2005-11-29

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu w sprawie ze skargi na decyzję z dnia Nr w przedmiocie 29 listopada 2005 r. A.S. Dyrektora Izby Skarbowej [...] r. [...] odmowy wyrażenia zgody na rozliczenie należnego podatku od towarów i usług od najmu oddala skargę /-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Ruszyński /-/ M.Skwierzyńska

Inne orzeczenia o symbolu:
6110 Podatek od towarów i usług
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Inne orzeczenia ze skargą na:
Dyrektor Izby Skarbowej
Uzasadnienie strona 1/5

Decyzją z dnia [...] r. w sprawie nr [...] Urząd Skarbowy na podstawie art.207 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137 poz.926 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa), art.5 ust.l i art.9 ust.l ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11 poz.50 ze zm.; dalej ustawy) załatwił odmownie wniosek A. S. o wyrażenie zgody na rozliczanie należnego podatku VAT od wynajmu części nieruchomości położonej w P., PI. [...] i w G., ul. [...] poprzez składanie deklaracji VAT 7 przez ustanowionego zarządcę nieruchomości - A. S. Uzasadniając podano, że wnioskodawca jako umownie ustanowiony zarządca nieruchomości wniósł o wyrażenie zgody na rozliczanie należnego podatku VAT od wynajmu części dwóch nieruchomości poprzez składanie deklaracji VAT 7 przez wnioskodawcę i na jego numer identyfikacji podatkowej. Wniósł jednocześnie o uznanie, że zarządca jest płatnikiem podatku w rozumieniu art.8 Ordynacji podatkowej i winien być traktowany jak sądownie ustanowiony zarządca. A. S. jest współwłaścicielem nieruchomości w P. i pełni funkcję zarządcy nieruchomościami. Dla celów podatku od towarów i usług każdego współwłaściciela traktuje się jako odrębnego podatnika. W myśl art.5 ust.l ustawy na każdym współwłaścicielu ciążą obowiązki związane z rozliczaniem podatku, złożeniem zgłoszenia rejestracyjnego i składaniem deklaracji. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy zarządcę ustanawia sąd. Działa on wówczas we własnym imieniu i na własny rachunek. Ma on zatem prawo we własnym imieniu dokonać rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, wystawiać faktury VAT i dokonywać rozliczeń tego podatku. A.S. został wyznaczony do administrowania nieruchomościami wyznaczony w drodze umowy cywilno-prawnej. Nie może wobec tego stać się w miejsce poszczególnych współwłaścicieli nieruchomości podatnikiem podatku VAT. Dział IV Kodeksu cywilnego traktuje o instytucji współwłasności jak o odmianie prawa własności. Może zostać jedynie upoważniony do prowadzenia ewidencji, wystawiania i otrzymywania faktur VAT w imieniu zlecającego.

W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...]r. A. S. wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem zarzucił jej naruszenie art.210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak w uzasadnieniu decyzji elementów wymaganych przez prawo, naruszenie art.120, art.122, art.187, art.188 i art.191 Ordynacji podatkowej poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do argumentacji wnioskodawcy oraz podjęcie błędnych ustaleń poczynionych na podstawie niepełnego i nieprawidłowego zbadanego stanu faktycznego w sprawie, a tym samym - dokonanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie ustalony lub w ogóle nie ustalony stan faktyczny i naruszenie art.32 ust.l

1

Konstytucji RP oraz utrwalonej w orzecznictwie NSA i TK zasady równego traktowania podatników przez organy Państwa, poprzez niezgodne z prawem rozstrzygniecie sprawy, zakładające nierówną wobec prawa podatkowego pozycję podatników - zarządcy ustanowionego sądownie i w drodze umowy. Uzasadniając podniósł, że poza zreferowaniem stanu sprawy uzasadnienie zawiera jeden akapit. W ten sposób wnioskodawca został pozbawiony uprawnienia , które przyznaje mu akt rangi ustawowej. Poza tym pomimo obszernego materiału przedstawionego w sprawie organ podatkowy nie odniósł się do nich w ogóle. Umowy o zarządzanie nieruchomością wspólną i aneksy zobowiązują wnioskodawcę do dokonywania rozliczeń. Urząd Skarbowy pominął zupełnie te zapisy umów i stwierdził, że wnioskodawca wykonuje zwykły zarząd nieruchomością, nie zauważając kluczowego w sprawie postanowienia umowy o zarządzanie nieruchomością, dotyczącego rozliczania podatku VAT. Zignorowano fakt, że wnioskodawca został zobowiązany do dokonywania rozliczeń podatku VAT. Nie uwzględniono także powołanych dowodów - pism Ministerstwa Finansów. Zgodnie z poglądami Ministerstwa Finansów ustanowiony przez sąd zarządca nieruchomością wspólną działa w imieniu własnym i na własny rachunek i jest podatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast w przypadku ustanowienia dobrowolnego zarządu przez współwłaścicieli wskazano, że określone w piśmie zasady opodatkowania zarządcy mają także zastosowanie do zarządcy ustanowionego w drodze umowy, pod warunkiem zbadania treści i charakteru umowy, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Zróżnicowanie sytuacji prawnej zarządcy ustanowionego przez sąd oraz umownie nie ma podstawy prawnej w obowiązujących przepisach. Zarówno ustawa o VAT jak i ustawa o zasadach ewidencji podatkowej takowego rozróżnienia nie przewidują. Z zasady równości obywateli wobec prawa wynika zasada sprawiedliwości podatkowej i równości podatników. Stanowisko organów podatkowych dyskryminuje część współwłaścicieli i paradoksalnie faworyzuje współwłaścicieli, którzy pozostają w sporze. Zarządca ustanowiony sądownie rzeczywiście nie działa jako przedstawiciel współwłaścicieli, to jednak nie może twierdzić, że nie działa w ich interesie, albowiem jest wobec nich odpowiedzialny za sposób wykonywania zarządu. W niniejszej sprawie do obowiązków zarządcy należy także dokonywanie rozliczeń podatku VAT z tytułu wynajmu nieruchomości wspólnej i może on w tym celu wystawiać faktury sprzedaży i zakupu w imieniu własnym, lecz na rachunek współwłaścicieli. Prawnie dopuszczalne jest przedstawicielstwo pośrednie, gdzie przedstawiciel składa oświadczenie woli w imieniu własnym. W stosunku zewnętrznym stroną czynności jest przedstawiciel, podobnie jak w umowie komisu lub spedycji. Status zarządcy ustanowionego przez sąd nie różni się zasadniczo od statusu administratora umownego. Organy skarbowe naruszyły zasadę jednakowego traktowania podatników wobec prawa podatkowego, stanowiącą fundament demokratycznego państwa prawnego i mającą wyraz w art.32 ust. Konstytucji, którą należy stosować wprost, jako najwyższą rangą normę prawną.

Inne orzeczenia o symbolu:
6110 Podatek od towarów i usług
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Inne orzeczenia ze skargą na:
Dyrektor Izby Skarbowej

DJUR.PL Kontakt