Skarga kasacyjna na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej
Uzasadnienie strona 3/4

Skargę kasacyjną od tego orzeczenia wnieśli E. i W. S., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 49 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, sprowadzające się do uznania, że wykonanie ogrodu zimowego stanowiło samowolną rozbudowę budynku mieszkalnego, wymagającą uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, podczas gdy w rzeczywistości wymagało dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej,

2. naruszenie art. 3 pkt 9 Pr. bud. poprzez jego niezastosowanie i nie uznanie wykonanego tarasu za urządzenie budowlane zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,

3. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 49 ust. 2 i art. 3 pkt 9 Pr. bud. poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie zaskarżonego postanowienia pomimo naruszenia przepisu prawa materialnego.

Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem je poprzedzającym, względnie o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Niezasadne są zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 49 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego. Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, nie można przyjąć, że wykonane w sprawie roboty budowlane polegały wyłącznie na zabudowie tarasu i skutkowały powstaniem ogrodu zimowego. Tak jak wyraźnie podkreślił to zarówno organ odwoławczy, jak i Sąd I instancji, roboty budowlane rozpoczęły się bowiem od rozbudowy budynku o taras, która to rozbudowa doprowadziła do zmiany charakterystycznych parametrów budynku jakim jest powierzchnia jego zabudowy oraz kubatura.

Wniosek ten znajduje potwierdzenie w stanie faktycznym sprawy, w szczególności zaś skłania ku temu analiza protokołu czynności kontrolnych oraz analiza przedłożonego projektu budowlanego. W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez inspektorów PINB w dniu 16 grudnia 2014 r. ustalono, że inwestor dobudował do pokoju dziennego budynku mieszkalnego taras o dł. ok 7,0 m i szer. 3,60 m ze schodami ogrodowymi. Dopiero na drugim etapie robót budowlanych inwestor zabudował ok. 1/3 tarasu na całej jego szerokości. W skardze kasacyjnej abstrahuje się zaś od pierwszego etapu prac budowlanych, koncentrując się wyłącznie na ich drugim etapie, tj. zabudowie tarasu jako robotach niewymagających pozwolenia na budowę. Skoro, tak jak przyjmuje to skarga kasacyjna, samowola budowlana jest zjawiskiem ciągłym i obejmuje następujące po sobie zdarzenia faktyczne na przestrzeni określonego czasu, organy prowadzące postępowanie w żaden sposób nie mogły pominąć początkowo wykonanych prac budowlanych dla oceny samowolnej realizacji obiektu.

Strona 3/4
Inne orzeczenia o symbolu:
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Inne orzeczenia z hasłem:
Administracyjne postępowanie
Inne orzeczenia sądu:
Naczelny Sąd Administracyjny
Inne orzeczenia ze skargą na:
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego