Sprawa ze skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zameldowania na pobyt stały
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. S.A. w P. na decyzję Wojewody z dnia 23 listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały oddala skargę.

Inne orzeczenia o symbolu:
6050 Obowiązek meldunkowy
Inne orzeczenia z hasłem:
Ewidencja ludności
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Inne orzeczenia ze skargą na:
Wojewoda
Uzasadnienie strona 1/2

Decyzją z dnia 23 listopada 2009r. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania Spółki O. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 września 2009r., orzekającej o zameldowaniu na pobyt stały A. i S. małżonków M. w lokalu położonym w K. przy P. 10/3, na podstawie art. 47 ust. 2 i art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. Nr 139 z 2006r. poz. 993 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ ten wskazał, że zgodnie z obowiązującym stanem prawnym meldunek jest czynnością rejestracyjną o charakterze deklaratoryjnym, wyłącznie rejestrującą stan faktyczny w zakresie pobytu osób. Art. 10 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych nakłada na osobę, która przebywa w określonej miejscowości po tym samym adresem dużej niż 3 doby obowiązek zameldowania się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej z upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia. Zgodnie zaś z art. 47 ust. 1 tej samej ustawy organ gminy prowadzący ewidencję jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca pobytu. Przyjęcie zgłoszenia pobytu stałego lub na pewien czas jest czynnością materialno - techniczną, polegającą na dokonaniu wpisów i nie wymaga wydania decyzji. Jednakże, zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy, jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania rozstrzyga właściwy organ.

Przeprowadzone postępowanie administracyjne w sposób jednoznaczny wykazało, że S. i A. małżonkowie M. przebywają w spornym lokalu, z zamiarem stałego tam przebywania i tam też jest skoncentrowane ich centrum życiowe. Natomiast jeśli chodzi o powołany w odwołaniu zarzut dotyczący kwestii przystosowania spornego lokalu do zamieszkania i spełniania przez ten lokal wymogów techniczno- budowlanych, organ meldunkowy nie ma obowiązku badania tych okoliczności ani też nie jest zobligowany do wystąpienia do nadzoru budowlanego o sprawdzenie stanu technicznego lokalu. Nadto organ podkreślił, że meldunek służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w danym lokalu, nie tworzy natomiast ani też nie pozbawia uprawnień do lokalu.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na tę decyzję Spółka O. zarzucił naruszenie art. 7 kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewzięcie pod uwagę jego interesu, art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie zapoznania się przez stronę skarżącą z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji, art. 9 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych poprzez błędną ocenę okoliczności faktycznych sprawy oraz przyjęcie, że wnoszącym o zameldowanie przysługuje prawo do legalizacji pobytu w budynku, nie będącym lokalem mieszkalnym i przeznaczonym na cele gospodarcze i w którym stały pobyt ludzi jest niezgodny z prawem, a także naruszenia art. 104 kpa w zw. z art. 106 § 2 kpa i art. 107 § 3 kpa.

W uzasadnieniu skarżąca Spółka wskazała, że lokal, którego dotyczy wniosek nie jest lokalem mieszkalnym ale gospodarczym i w oficynie znajduje się także garaż oraz magazyn Spółki O. Mimo zarzutów, zdaniem skarżącej, organ nie odniósł się do możliwości zameldowania w lokalu użytkowym, nie przeprowadził postępowania dowodowego na tę okoliczność, nie stwierdził, czy lokal nadaje się do zamieszkania i czy spełnia choć minimalne przesłanki dla lokalu socjalnego. Dalej autor skargi podniósł, że w przypadku zameldowania na pobyt stały niezbędne jest, oprócz zamieszkania z zamiarem stałego pobytu pod oznaczonym adresem, wykazanie się uprawnieniem do przebywania w lokalu posiadającym stały adres. Wprawdzie ustawa z 1974r. nie definiuje pojęcia lokalu ( pomieszczenia), ale skoro chodzi o stałe przebywanie w nim ludzi, to nie ulega wątpliwości, że lokal winien spełniać wymagania techniczno - budowlane określone dla pomieszczeń mieszkalnych przepisami prawa budowlanego. Skoro lokal położony przy P. 3/10 jest oficyną o przeznaczeniu gospodarczym, dla uzyskania możliwości zamieszkiwania w nim ludzi i ich zameldowania niezbędne byłoby uzyskanie pozwolenia na zmianę jego użytkowania z budynku gospodarczego na cele mieszkalne. Zarzut naruszenia art. 10 kpa skarżąca uzasadniła tym, że Wojewoda uniemożliwił jej czynny udział w postępowaniu, gdyż wyznaczył termin do zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji do dnia 27 listopada 2009r., a decyzja została wydana w dniu 23.11.2009r., a w dniach 24.11.2009r. i 27.12.2009r. nie było możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Strona 1/2
Inne orzeczenia o symbolu:
6050 Obowiązek meldunkowy
Inne orzeczenia z hasłem:
Ewidencja ludności
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Inne orzeczenia ze skargą na:
Wojewoda