Sprawa ze skargi na decyzję SKO w Ł. w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego
Uzasadnienie strona 2/5

Pismem z dnia 28 czerwca 2017 r. T. K., reprezentowana przez adw. N. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego. Wskazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem: 1) art. 1 ust. 2 pkt 2d, art. 2 pkt 16, art. 4 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, art. 26 § 2 Kodeksu cywilnego przez błędną wykładnię i przyjęcie, że przepis wymaga, by wszyscy członkowie rodziny cudzoziemca zamieszkiwali na terytorium RP; 2) art. 1 ust. 2 pkt 2d ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci przez oparcie się na wykładni literalnej tego przepisu, która prowadziła do stwierdzenia, że art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy jest niezgodny z art. 32 Konstytucji RP, art. 37 ust. 1 Konstytucji RP, art. 71 ust. 1 Konstytucji RP, art. 26 Konwencji o prawach dziecka w związku z art. 9 Konstytucji RP; 3) art. 6, art. 7, art. 77 § 1 K.p.a., bowiem nie zastosowano art. 26 Konwencji o prawach dziecka, a nadto nie podjęto wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym do ustalenia, gdzie znajduje się ośrodek interesów życiowych wnioskodawczyni i małoletnich, na których winna pobierać świadczenie wychowawcze. Strona skarżąca stwierdziła, że dokonana przez Kolegium wykładnia przepisu jest wadliwa i wskazała na konieczność dokonania takiej wykładni norm prawa, aby cel ustawy został zrealizowany, a zatem wykładni systemowej i celowościowej. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wskazał, że materiał zgromadzony w sprawie jest pełny i nie ma potrzeby jego uzupełniania. Nie ma podstaw do bezkrytycznego przyjmowania poglądu wyrażonego w wyroku I OSK 1709/11, bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane są również poglądy, które nie przystają do stanów i stanowiska strony skarżącej i właśnie te w ocenie Kolegium są prawidłowe. W ocenie Kolegium definicja rodziny zawarta w art. 3 pkt 16 ustawy jest jasna i nie zachodzi konieczność dokonywania jej wykładni. Organ dodał, że nie było zamiarem ustawodawcy przyjęcie celu w postaci założenia, że wszystkim obywatelom polskim i wszystkim cudzoziemcom przysługuje świadczenie wychowawcze, na co wskazuje zarówno art. 1 ust. 2 pkt 1 w związku chociażby z art. 5 ust. 3 i ust. 4 ustawy, jak i art. 1 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 w związku z art. 5 ust. 3 i ust. 4 ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Tytułem wstępu należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Strona 2/5
Inne orzeczenia o symbolu:
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Inne orzeczenia z hasłem:
Pomoc społeczna
Inne
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Inne orzeczenia ze skargą na:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze