Zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Warszawie w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 594/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy sprawy ze skargi M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie strona 1/2

Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 594/13 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości.

W uzasadnieniu Przewodniczący wskazał, że ze względu na fakt, że przedmiotowy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, pismem z 10 kwietnia 2013 r. wezwano M. L. (dalej wnioskodawczyni bądź skarżąca) do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, przez złożenie go na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przesłano wnioskodawczyni egzemplarz urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wezwanie wraz z formularzem doręczono skarżącej dnia 22 kwietnia 2013 r. (k. 15, 18 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego w wezwaniu terminu, skarżąca nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku.

Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 25 czerwca 2013 r. I SA/Wa 594/13 (dalej zarządzenie z 25 czerwca 2013 r.), wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania (k. 23-24 akt sądowych).

Dnia 15 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw skarżącej od zarządzenia z 25 czerwca 2013 r., wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlegała rozpoznaniu na nowo.

Dnia 9 sierpnia 2013 r. Sąd I instancji ponownie przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia zgodnie z opisem wskazanym w poszczególnych rubrykach oraz pouczeniem zawartym na ostatniej stronie formularza, podpisania i przesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi skarżąca przesłała wypełniony [i nie podpisany; k. 36-38 akt sądowych] formularz, z treści którego wynikało, że dotyczy on matki skarżącej B. W., niebędącej stroną niniejszego postępowania.

W związku z powyższym, pismem z 6 września 2013 r. poinformowano skarżącą, że w niniejszej sprawie stroną wnioskującą do Sądu o przyznanie prawa pomocy jest ona, co oznacza, że skarżąca nie może nadsyłać urzędowego formularza, w którym wnioskodawcą przyznania prawa pomocy jest inna osoba tj. B. W. i który zawiera informacje o stanie majątkowym i osobistym tej osoby. Jednocześnie ponownie wezwano skarżącą do wypełnienia przesłanego przez Sąd formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którego treści wynikać będzie, że dotyczy on jej osoby i jej sytuacji materialnej. Przewodniczący zaznaczył, że do dnia wydania niniejszego zarządzenia skarżąca nie wykonała tego wezwania. A więc skarżąca, mimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie nadesłała prawidłowo wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazał również, że skarżąca była informowana, że ubiegając się o przyznanie jej prawa pomocy nie może przedstawić formularza wniosku o przyznania prawa pomocy zawierającego dane innej osoby (k. 33-39,40-42 akt sądowych).

Strona 1/2