Skarga kasacyjna na uchwałę Rady Miejskiej w Człuchowie w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu pod zabudowę mieszkaniową, usługi, komunikację i zieleń obejmującego Stare Miasto z otaczającym śródmieściem w Człuchowie 1.
Uzasadnienie strona 2/6

3) art. 15 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p. poprzez dokonanie błędnej wykładni tego przepisu polegającej na uznaniu, że nie upoważnia on do wprowadzania zapisów planu miejscowego nakazujących wyburzenie istniejących budynków, podczas gdy wykładnia językowa art. 15 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p. wskazuje wyraźnie, że w planie miejscowym określa się m.in. szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy. Przepis ten w sposób jasny, jednoznaczny i niebudzący najmniejszych wątpliwości interpretacyjnych wprowadza możliwość wprowadzania ograniczeń w użytkowaniu terenów objętych miejscowym planem. Ograniczenie w użytkowaniu terenów może polegać także na nakazie rozbiórki istniejących budynków czy obiektów;

4) art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. w zw. z § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r., Nr 164 poz. 1587) poprzez ich błędną wykładnię, niezgodną z literalnym brzmieniem wskazanych przepisów, polegającą na uznaniu, że wbrew wykładni językowej kształtując zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków organ administracji publicznej nie może ich de facto chronić poprzez zastosowanie nakazów i zakazów wprowadzonych w zaskarżonym planie, a zwłaszcza poprzez wprowadzenie nakazu rozbiórki budynku. Podczas gdy zgodnie z § 4 pkt 4 rozporządzenia, ustalenia dotyczące zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej powinny zawierać określenie obiektów i terenów chronionych ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wbrew literalnemu brzmieniu wskazanych przepisów wskazuje, że nie jest możliwe wprowadzanie nakazów w zagospodarowaniu terenów, w tym nakazów rozbiórki. Błędna wykładnia polega zatem na bezpodstawnym odejściu od jasnego, klarownego znaczenia językowego przytoczonych przepisów u.p.z.p. i rozporządzenia (w którym zapisy ustawowe zostały rozwinięte). Prawidłowa wykładnia tego przepisu w sposób jednoznaczny dopuszcza wprowadzanie nakazów, zakazów i ograniczeń przewidzianych zaskarżonymi zapisami planu.

Mając powyższe na uwadze, skarżąca kasacyjnie Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi w całości, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, zasądzenie od skarżących na rzecz Gminy Miejskiej w Człuchowie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, za obie instancje. Jednocześnie zawarto oświadczenie o zrzeczeniu się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyli K. C. i H. C., wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Strona 2/6