Skarga kasacyjna na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków
Tezy

Organ konserwatorski wpisując nieruchomość do rejestru zabytków nieruchomych nie jest związany ustaleniami planu miejscowego i nie ocenia czy dany wpis pozostaje w zgodności z przeznaczeniem terenu w planie co do możliwości jego zagospodarowania.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 656/18 w sprawie ze skargi Gminy M. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Gminy M. na rzecz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Inne orzeczenia o symbolu:
6361 Rejestr  zabytków
Inne orzeczenia z hasłem:
Planowanie przestrzenne
Zabytki
Inne orzeczenia sądu:
Naczelny Sąd Administracyjny
Inne orzeczenia ze skargą na:
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Uzasadnienie strona 1/3

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 października 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 656/18 oddalił skargę Gminy M. (dalej: skarżąca) na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] stycznia 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] o wpisaniu do rejestru zabytków nieruchomych województwa wielkopolskiego, pod numerem [...], historycznego układu przestrzennego majątku ziemskiego R. w miejscowości R., gmina M., w granicach oznaczonych na załączniku graficznym do tej decyzji.

Sąd I instancji stwierdził, że organy w sposób dostateczny uzasadniły wpisanie do rejestru zabytków nieruchomych historycznego układu przestrzennego majątku ziemskiego R., a stanowisko to znajduje oparcie w zebranym materiale dowodowym. Odnosząc się do twierdzeń skarżącej, Sąd Wojewódzki wskazał, że ustalenia planu miejscowego nie ograniczają uprawnienia konserwatora zabytków w przedmiocie ochrony zabytków i nie mogą stać na przeszkodzie w dokonaniu wpisu do rejestru zabytków.

2. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono:

1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie:

a) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu magistrali wodociągowej na terenie wsi S., R., M., przyjętego uchwałą nr XXXI/220/12 Rady Miejskiej w Mosinie z 27 września 2012 r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego, poz. 335) w zakresie przeznaczenia terenu, rozmieszczenia inwestycji celu publicznego oraz sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy, określonych w § 1 ust. 2 pkt 1 (ustaleń rysunku planu), § 3 pkt 1 i pkt 5 (przeznaczenie terenu), § 8, § 12 pkt 1 lit. d - f, pkt 2 (sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenów o określonym przeznaczeniu), § 11 (ograniczenia w użytkowaniu terenów) poprzez nieuwzględnienie, iż uchwalony uprzednio plan miejscowy wyznacza na tym terenie przebieg magistrali wodociągowej poprowadzonej w terenach oznaczonych symbolami [...] [...] [...] [...], podczas gdy późniejsza decyzja Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zakłada utrzymanie istniejącego sposobu zagospodarowania i przeznaczenia terenu,

b) art. 35 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2018 r. poz. 1945 ze zm.; dalej: upzp) poprzez przyjęcie, iż ma on zastosowanie w sprawie,

c) art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161 ze zm.) poprzez przyjęcie, że to decyzja Ministra Środowiska uzyskana na etapie sporządzania planu miejscowego, a nie sam plan miejscowy jest podstawą do wydania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej na podstawie art. 11 tej ustawy,

d) art. 2 ust. 1 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2067 ze zm.; dalej: uozz) poprzez przyjęcie, że decyzja o wpisie do rejestru zabytków może nie uwzględniać ustaleń obowiązującego w czasie jej wydawania planu miejscowego;

Strona 1/3
Inne orzeczenia o symbolu:
6361 Rejestr  zabytków
Inne orzeczenia z hasłem:
Planowanie przestrzenne
Zabytki
Inne orzeczenia sądu:
Naczelny Sąd Administracyjny
Inne orzeczenia ze skargą na:
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego