Sprawa ze skargi M. M. na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego wyroku WSA we Wrocławiu o sygn. akt III SAB/Wr 1638/20 I. wymierza Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Protokolant: asystent sędziego Sławomir Mirowski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2022 r. na rozprawie w Wydziale II sprawy ze skargi M. M. na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2021 r. o sygn. akt III SAB/Wr 1638/20 I. wymierza Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Uzasadnienie

Skargą z 25 VIII 2021 r. M. M. zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 III 2021 r. (sygn. akt III SAB/Wr 1638/20) w przedmiocie przewlekłości postępowania i wniósł o wymierzenie grzywny. Skarżący podniósł, że pomimo upływu wyznaczonego w wyroku terminu sprawa nie została przez organ rozstrzygnięta.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Zaznaczył, że wezwanie do wykonania wyroku było podpisane przez pełnomocnika, który nie miał upoważnienia do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadto zwrócono uwagę na bardzo dużą ilość spraw prowadzonych przed organem oraz zakończenie postępowania decyzją z dnia 26 VIII 2021 r. (SOC-LPI.6151.1.4578.2017.ŁW) udzielającą skarżącemu zezwolenia na czasowy pobyt i pracę.

Jak wynika ze skargi oraz akt administracyjnych skargę wniesiono w następujących okolicznościach:

W dniu 19 VII 2021 r. wpłynął do organu odpis prawomocnego wyroku tutejszego Sądu z dnia 4 III 2021 r. (sygn. akt III SAB/Wr 1638/20) wraz z aktami administracyjnymi. Mocą powołanego wyroku Sąd uwzględnił skargę na przewlekłość postępowania o wydanie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę zobowiązując organ m.in. do załatwienia sprawy skarżącego w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W dniu 10 VIII 2021 r. strona przedłożyła organowi dodatkowe dokumenty w postaci: aneksu do umowy o pracę na czas nieokreślony, załącznika nr 1 do wniosku oraz umowy najmu lokalu na czas nieokreślony.

Pismem z dnia 16 VIII 2021 r. pełnomocnik skarżącego O. M. wezwał organ do dobrowolnego wykonania wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako "ppsa", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Wbrew argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę warunek formalny dopuszczalności skargi z art. 154 § 1 ppsa został spełniony. Skarżący do skargi załączył wezwanie do wykonania wyroku (pismo z 16 VIII 2021 r. wniesione w formie dokumentu elektronicznego). Dla prawnej skuteczności wezwania bez znaczenia jest, że pismo wniósł pełnomocnik nie mający upoważnienia do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd zwraca uwagę, że adresatem wezwania do wykonania wyroku nie jest sąd administracyjny ale organ. Jak zaś wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych pełnomocnictwa z dnia 30 VII 2020 r. jego zakresem objęto czynności "przed organami administracyjnymi m.in.: (...) Urzędami Wojewódzkimi".

Przechodząc do oceny istoty sprawy jest oczywiste, że organ nie dochował wyznaczonego prawomocnym wyrokiem terminu załatwienia sprawy administracyjnej. Wyrok wraz z aktami sprawy doręczono organowi w dniu 19 VII 2021 r., zatem 14-dniowy termin załatwienia sprawy upływał z dniem 2 VIII 2021 r. Jak wynika z akt administracyjnych, organ w tym terminie nie przeprowadził żadnej czynności zmierzającej do załatwienia sprawy. W skardze podniesiono, że dopiero dnia 6 VIII 2021 r. pracownik organu poinformował skarżącego o braku określonych dokumentów, które skarżący uzupełnił załączając je do pisma z 9 VIII 2021 r. (wpływ do organu w dniu 10 VIII 2021 r.). Czynności te przeprowadzane były już po upływie wyznaczonego w wyroku terminu, zaś decyzję wydano dopiero w dniu 26 VIII 2021 r., a więc 24 dni po upływie wyznaczonego terminu.

Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny.

Zgodnie z art. 154 § 6 ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec grzywnę w wysokości 200 zł. Taka kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd (24 dni).

Jak wynika z art. 154 § 6 ppsa sąd, w przypadku uwzględnienia skargi w przedmiocie niewykonania wyroku, może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W ocenie Sądu, uwzględniając okres, o jaki przekroczony został termin rozpoznania sprawy przez organ oraz mając na uwadze fakt załatwienia sprawy decyzją z dnia 26 VIII 2021 r. (SOC-LPI.6151.1.4578.2017.ŁW) - nie można było uznać, że zwłoka w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Strona 1/1