Sprawa ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] w przedmiocie odmowy uchylenia i zmiany decyzji w sprawie zakazu wprowadzenia do obrotu środka spożywczego
Uzasadnienie strona 4/5

[...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

W orzecznictwie i nauce prawa administracyjnego nie budzi kontrowersji pogląd, że zmianie lub uchyleniu w trybie przepisu art. 154 lub 155 k.p.a. nie podlegają decyzje administracyjne dotknięte wadliwością kwalifikowaną. Wadliwość taka może zostać bowiem usunięta w trybie przepisów art. 156 - 158 k.p.a. - o ile zachodzą przesłąnki stwierdzenia nieważności lub 145 - 151 k.p.a. - jeśli zachodzą przesłanki wznowienia postępowania.

Zatem organ administracji, do którego wpływa wniosek o zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej na podstawie art. 154 k.p.a. zobowiązany jest rozważyć w pierwszym rzędzie, czy decyzja, której dotyczy wniosek wolna jest od wad, mogących skutkować stwierdzeniem jej nieważności.

Decyzja [...] Inspektora Sanitarnego [...] z dnia 5 marca 2007r. nr [...] rozstrzyga o zakazie wprowadzenia do obrotu określonego preparatu, powołując się na przepisy art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122 poz. 851 z późn. zmianami) oraz art. 3 ust. 1,2,3 w związku z art. 32 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006r. Nr 171 poz. 1225).

Powołanie w podstawie prawnej decyzji przepisu art. 32 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia wskazuje na to, że decyzja ta wydana została w trybie przepisów rozdziału 8 tej ustawy - "Żywność wprowadzana po raz pierwszy do obrotu". Przepisy tego rozdziału zawierają szczegółowe określenie trybu postępowania poszczególnych organów administracji w związku z wprowadzeniem po raz pierwszy do obrotu:

1) środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które nie należą do grup określonych w art. 24 ust. 2 pkt 1-3,

2) suplementów diety,

3) środków spożywczych wzbogacanych witaminami lub składnikami mineralnymi

Z regulacji art. 29 ust.1 ustawy wynika obowiązek powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu m.in. suplementu diety.

Główny Inspektor Sanitarny może w konsekwencji przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy wymienione w powiadomieniu suplementy diety oraz środki spożywcze wzbogacane substancjami dodawanymi do żywności spełniają warunki określone w stosownych przepisach ... oraz czy produkty, jako środki spożywcze, nie posiadają właściwości produktu leczniczego określonego przepisami prawa farmaceutycznego.

Strona 4/5
Inne orzeczenia o symbolu:
6205 Nadzór sanitarny
Inne orzeczenia z hasłem:
Ochrona zdrowia
Inne orzeczenia sądu:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Inne orzeczenia ze skargą na:
Inspektor Sanitarny